IBINENTA AKO SA ISANG HALIMAW NA BILYONARYO PARA SA UTANG NAMIN, PERO NALAGLAG ANG PANGA KO NANG HUBARIN NIYA ANG KANYANG DISGUISE SA AMING UNANG GABI!…

“Rafael! Palabasin niyo ang matabang asawa mo! Kailangan ko ng pera ngayon din!”

Matinis na bulyaw ng aking tiyahin.

Ngunit bumukas ang pinto ng opisina. Lumabas si Rafael, suot ang isang mamahaling suit at ipinapakita ang kanyang tunay at napakagwapong anyo. Nakakapit ako sa kanyang braso.

Nalaglag ang panga ni Tiya Hilda.

“S-Sino ka?! Nasaan ang bilyonaryo?!”

Gulat na gulat na tanong ng aking tiyahin.

Ngumisi si Rafael nang malamig.

“Ako si Rafael. At narinig ko ang lahat ng sinabi mo. Binayaran ko na ang lahat ng utang mo, kaya wala ka nang makukuha pang kahit isang kusing mula sa asawa ko. Pinalaki mo siya para ibenta, kaya ngayon, wala ka nang karapatan sa kanya.”

Sumenyas si Rafael sa mga gwardya.

“Ilabas niyo ang babaeng iyan. At huwag niyo nang papasukin sa teritoryo ko kailanman.”

Walang nagawa si Tiya Hilda kundi ang umiyak at magwala habang kinakaladkad siya palabas, sising-sisi na itinapon niya ang kaisa-isang taong nag-aalaga sa kanya.

Samantala, namuhay kami ni Rafael na puno ng pagmamahal at kaligayahan. Naging usap-usapan sa buong lipunan kung paano nagbago ang anyo ng “matabang bilyonaryo”, ngunit para sa amin, iyon ay isang matamis na lihim ng aming pag-ibig. Napatunayan ko na kailanman, ang tunay na kagandahan ng buhay ay ibinibigay sa mga taong marunong tumingin sa puso, hindi sa panlabas na anyo.

MORAL NG KWENTO: Huwag mong husgahan ang isang tao base sa kanyang panlabas na anyo o pisikal na kapansanan. Ang tunay na halaga at yaman ng isang tao ay nakatago sa kanyang dalisay na puso at mabuting kalooban. Kapag ikaw ay nagpakita ng tunay na kabutihan at respeto sa mga taong pinandidirihan ng lipunan, ang tadhana ay laging may inihandang napakagandang pabuya at himala para sa iyo. Ang mga mukhang pera at mapanghusga ay laging uuwing luhaan at walang-wala.